Álagseinkenni við hreyfingu – hvað nú?

"Ég finn til í hnénu þegar ég hleyp."

"Öxlin er farin að angra mig í ræktinni."

"Ætti ég bara að taka nokkrar vikur í frí?"

Fyrstu viðbrögð eru oft að hætta alveg að æfa þar til verkirnir eru farnir. Í mörgum tilfellum er það þó ekki besta lausnin.

Verkir þýða ekki alltaf að þú þurfir að hætta

Þegar verkir koma fram við æfingar er líkaminn oft að gefa til kynna að álagið sé orðið meira en hann ræður við eins og staðan er núna. Það þýðir ekki endilega að þú þurfir að hætta allri hreyfingu.

Oft er hægt að halda áfram að æfa með því að breyta æfingaálaginu tímabundið.

Hvað þýðir að breyta álaginu?

Það getur til dæmis falið í sér að:

• minnka vegalengd eða æfingatíma,

• draga úr þyngdum eða ákefð,

• fækka æfingum tímabundið,

• eða velja aðrar æfingar sem valda minni einkennum.

Markmiðið er að halda líkamanum virkum án þess að einkenni versni.

Af hverju dugar hvíld ekki alltaf?

Algjör hvíld getur vissulega minnkað verkina.

En ef ástæðan fyrir verkjunum var til dæmis of hröð aukning á æfingaálagi, ójafnvægi í styrk eða hreyfistjórn, eða of lítil endurheimt, þá eru þessir þættir enn til staðar þegar þú byrjar aftur.

Þá er hætta á að verkirnir komi fljótt aftur.

Hvað getur sjúkraþjálfari gert?

Sjúkraþjálfari getur hjálpað til við að finna hvers vegna verkirnir komu fram og hvernig hægt er að halda áfram að æfa á öruggan hátt.

Það getur meðal annars falist í að:

• greina hvernig álagið hefur þróast,

• meta styrk og hreyfigetu,

• finna hvaða æfingar eru líklegastar til að valda einkennum,

• og setja upp áætlun sem gerir þér kleift að halda áfram að stunda íþróttina eða hreyfinguna á meðan unnið er að orsök vandans.

Markmiðið er sjaldnast að hætta að hreyfa sig. Oft er betra að aðlaga álagið tímabundið og vinna markvisst að því sem olli verkjunum, þannig að þú getir snúið aftur til fullrar þátttöku án þess að einkennin komi sífellt aftur.